Πόσα λουλούδια χρειάζονται για την παραγωγή ενός γραμμαρίου ρητίνης;
|
|
Χρόνος ανάγνωσης 4 λεπτά
Το καλάθι σας είναι άδειο
Συνεχίστε τις αγορές0 άρθρο
Ακόμα 59,00 € και η αποστολή είναι δωρεάν!
Έχω ήδη αγοράσει: Φύλλα για στριφτά + δείγματα
|
|
Χρόνος ανάγνωσης 4 λεπτά
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Βλέπεις αυτές τις ρητίνες CBD τη μία δίπλα στην άλλη και αναρωτιέσαι γιατί η μία κοστίζει διπλάσια από την άλλη. Μέρος της απάντησης βρίσκεται στην ποσότητα των ανθών που απαιτείται για την παραγωγή της ρητίνης. Θα σου εξηγήσω τι συμβαίνει από το άνθος μέχρι αυτό το μικρό γραμμάριο.
Ένα γραμμάριο ρητίνης δεν αντιστοιχεί σε ένα γραμμάριο άνθους.
Θα σου εξηγήσω. Η ρητίνη προέρχεται κυρίως από τα τριχώματα, αυτές τις μικρές δομές που βρίσκονται στην επιφάνεια των ανθών της κάνναβης και στις οποίες συγκεντρώνονται, μεταξύ άλλων, κανναβινοειδή και τερπένια. Το υπόλοιπο μέρος του άνθους αποτελείται από φυτική ύλη που δεν μετατρέπεται άμεσα σε ρητίνη.
Φαντάσου, λοιπόν, ένα άνθος που περιέχει μεγάλη ποσότητα φυτικής ύλης και μικρότερη ποσότητα τριχωμάτων. Για να συλλέξεις επαρκή ποσότητα αυτού του ρητινώδους συστατικού, πρέπει να επεξεργαστείς αρκετά γραμμάρια ανθέων.
Εδώ μπαίνει η έννοια της απόδοσης. Αν μια μέθοδος αποδίδει 10 % ρητινώδους ύλης από αποξηραμένα άνθη CBD, θεωρητικά χρειάζονται περίπου 10 g πρώτης ύλης για να ληφθεί 1 g τελικού προϊόντος.
Το dry sift, ή ξηρό κοσκίνισμα, βασίζεται στον μηχανικό διαχωρισμό των τριχωμάτων που υπάρχουν στα ξηρά άνθη. Το φυτικό υλικό περνάει μέσα από ένα κατάλληλο κόσκινο, ώστε να συλλεχθεί ένα κλάσμα πλούσιο σε τριχώματα. Αυτό το κλάσμα μπορεί στη συνέχεια να συγκεντρωθεί για να σχηματίσει ρητίνη.
Η απόδοση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποικιλία και την ποσότητα των τριχωμάτων που υπάρχουν.
Για να σου δώσω μια ένδειξη της τάξης μεγέθους, μπορεί να επιτευχθεί ανάκτηση περίπου 5 έως 15 % της αρχικής μάζας, ανάλογα με την πρώτη ύλη και το επιδιωκόμενο επίπεδο διαχωρισμού.
Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται περίπου 7 έως 20 g αποξηραμένων λουλουδιών για να ληφθεί 1 g ρητινώδους κλάσματος, με μεγάλη διακύμανση ανάλογα με τις παρτίδες.
Η μέθοδος Ice-o-Lator, γνωστή και ως εκχύλιση με παγωμένο νερό, χρησιμοποιεί κρύο νερό για τον διαχωρισμό των τριχωμάτων από το φυτικό υλικό. Το υλικό που συλλέγεται στη συνέχεια διαχωρίζεται από το νερό και ξηραίνεται, προτού χρησιμοποιηθεί ως βάση για την παραγωγή ρητίνης.
Και σε αυτή την περίπτωση, η απόδοση ποικίλλει σημαντικά. Σε μια πρώτη ύλη πλούσια σε τριχώματα, η απόδοση μπορεί να κυμαίνεται από 10 έως 20 %. Αυτό αντιστοιχεί περίπου σε 5 έως 10 g ξηρών ανθέων για κάθε 1 g υλικού που ανακτάται.
Ένα άνθος με λίγα τριχώματα θα αποδώσει λιγότερο· μια ποικιλία με ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε ρητίνη μπορεί να αποδώσει περισσότερο. Η ποιότητα της πρώτης ύλης, η κατάστασή της μετά την ξήρανση και τα κριτήρια επιλογής του κλάσματος που ανακτάται επηρεάζουν επίσης την αναλογία.
Δύο παραγωγοί μπορούν, λοιπόν, να εφαρμόζουν την ίδια μέθοδο και να επιτυγχάνουν πολύ διαφορετικές αποδόσεις.
Η συμπίεση πραγματοποιείται συνήθως αφού ληφθεί υλικό πλούσιο σε τριχώματα, αν και ορισμένα προϊόντα μπορούν να παραχθούν από διαφορετικές πρώτες ύλες.
Η πίεση επιτρέπει τη συμπύκνωση αυτού του υλικού και ευνοεί τον σχηματισμό μιας πιο ομοιογενούς ρητίνης.
Εάν ξεκινήσουμε απευθείας από τα άνθη, η απόδοση εξαρτάται επομένως πάντα από την ποσότητα της ρητινώδους ύλης που είναι διαθέσιμη εξαρχής.
Εδώ μιλάμε για απόδοση περίπου 5 έως 15 %, δηλαδή περίπου 7 έως 20 g ανθών για κάθε 1 g προϊόντος που ανακτάται. Τα πραγματικά ποσοστά μπορεί να διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με την πρώτη ύλη και τη μέθοδο επεξεργασίας.
Πρέπει επίσης να γίνει διάκριση μεταξύ της ακαθάριστης απόδοσης και της ποσότητας του τελικού εμπορεύσιμου προϊόντος. Υπάρχουν απώλειες σε διάφορα στάδια της μεταποίησης, της διήθησης, της ξήρανσης ή της συσκευασίας.
Τώρα καταλαβαίνεις καλύτερα γιατί η τιμή ανά γραμμάριο μπορεί να διαφέρει. Φαντάσου δύο προϊόντα: το πρώτο απαιτεί περίπου 7 g άνθεων για να παραχθεί 1 g ρητινώδους ύλης. Το δεύτερο απαιτεί 15 g.
Ακόμη και αν η τιμή του λουλουδιού είναι η ίδια, η πρώτη ύλη αποτελεί ήδη μεγαλύτερο κόστος για το δεύτερο προϊόν. Η τελική τιμή πρέπει επίσης να περιλαμβάνει:
Μια ρητίνη που παράγεται από μια ακριβή πρώτη ύλη και με χαμηλή απόδοση μπορεί, επομένως, να έχει τιμή ανά γραμμάριο σημαντικά υψηλότερη από εκείνη μιας ρητίνης που απαιτεί λιγότερα άνθη.